De reden voor een kort bezoek aan Keulen was voornamelijk voor het concert van 30 Seconds to Mars. Enkele dagen gelden was het dan eindelijk zo ver, na een paar maanden wachten mochten we eindelijk weer uit ons dak gaan!

Vanuit ons hotel kijken we uit op de Lanxess Arena waar het concert plaats vindt. In de namiddag nemen we de tram naar de arena om zo op tijd te zijn voor en mooi plekje. Via inside information weten we dat er vanavond een signeersessie is. Je kan hier alleen heen als je een CD koop in de arena met een polsbandje. We zoeken deze stand zo snel mogelijk op, want het zal ons niet weer gebeuren dat we dit mislopen. Nu maar hopen dat dit beter geregeld is dan bij Pinkpop, eerder dit jaar.

We laten onze jassen achter in de garderobe en zoeken een mooi plekje in de zaal. We staan eerst voor de soundboard, maar verplaatsen daarna naar de linkerkant van het podium waar we uiteindelijk véél beter zicht hebben. Tijdens het voorprogramma zorg ik dat mijn camera goed is ingesteld en dus volop kan genieten en foto’s kan maken tijdens 30 Seconds to Mars.

Het concert is net zoals de voorgaande weer geweldig. Wederom is de setlist iets anders wat het weer leuk maakt. Maar nog steeds vindt ik de opening van het concert in Berlijn eerder dit jaar, de beste die we hebben gehad. Het was weer een mooie combinatie tussen oude en nieuwe nummers. Volgens mij ging er alleen iets mis toen het nummer City of Angels op 3 verschillende manieren werd gespeeld.. Akoestisch, full band en het laten zien van de videoclip. Tijdens de full band versie sprong Jared aan onze kant het publiek in, om langs ons heen over de eerste ring te lopen. Iets wat niet vaak meer gebeurt, maar altijd leuk is om mee te maken.

Bijna lukte het ons om na vele pogingen op het podium te komen voor het laatste nummer, maar het mocht niet baten. Omdat het meisje voor ons iets te lief was om naar de security te luisteren, anders was het ons zeker gelukt. Na dit fantastische concerten moeste we in de zaal wachten tot we werden opgehaald voor de signeersessie.

We worden vervolgens naar de catacombe van de arena gebracht, waar we aansluiten in de rij. De lijkt heel lang, maar we schijnen bij de eerste groep te zitten. Na even wachten begint er beweging in de rij te komen en zien we dat we inderdaad bij de eerste groep horen. Het loop langzaam door en er wordt ons verzocht geen foto’s of film opnames te maken. Toch kan ik het niet laten om de camera om mijn nek te hangen en deze te laten filmen alsof ik het niet door heb.

Zowel de security als Jared hebben mij door, omdat het rode lampje aan de voorkant van mijn camera aan het knipperen was. Gelukkig werd er niks van gezegd en kon Jared er zelfs om lachen. Het mooiste aan een signeersessie vindt ik nog steeds dat je heel even zo dichtbij kan komen. Ze lijken er zelf veel zin in te hebben en strooien met complimenten. Zo leuk om niet alleen complimenten te geven, maar ze ook van je favoriete band te krijgen.

Liefs Mandy

Deze blog is ontstaan uit eigen ervaring. In dit artikel deel ik niks anders dan mijn persoonlijke mening en/of ervaring.

NL – Foto’s mogen uitsluitend gedeeld worden na overleg en met duidelijke vermelding naar deze pagina en op Social Media naar de Instagram pagina van kingsndqueens . Foto’s met een bron mogen niet gedeeld worden.

EN – Photo’s may only be shared after asking and with a clear mention to this webpage and on Social Media to the Instagram page of kingsndqueens . Photo’s with a source are not allowed to be shared.